Ontslag op grond van (morbide) obesitas?

Obesitas is ernstig overgewicht. Obesitas wordt morbide obesitas genoemd als het risico op gezondheidsproblemen of ernstige ziekten als gevolg van obesitas aanzienlijk stijgt. Met obesitas samenhangende aandoeningen zijn bijvoorbeeld diabetes, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten. Deze aandoeningen kunnen aanleiding geven tot een ernstige fysieke handicap of zelfs tot de dood. De wereldgezondheidsorganisatie erkent obesitas als een ernstige, chonische ziekte die als zodanig behandeld moet worden. Dit betekent dat obesitas onder controle te brengen is, maar er geen genezing voor bestaat.

Het zal niemand ontgaan zijn dat het aantal mensen dat lijdt aan obesitas de afgelopen jaren flink is toegenomen. Deze week was in het nieuws dat ongeveer de helft van de Nederlanders te dik is en een kwart van de bevolking heeft inmiddels obesitas. Werkgevers hebben of krijgen dan ook zonder meer te maken met werknemers die obesitas hebben. Gezien de aandoeningen die obesitas met zich mee kan brengen, kan over het algemeen gesteld worden dat werknemers met obesitas, en met name morbide obesitas, vaker ziek zijn en problemen ondervinden in de uitoefening van hun werk. De vraag waar veel werkgevers mee worstelen is of zij een werknemer op grond van morbide obesitas kunnen ontslaan. Een tweetal recente uitspraken van de kantonrechter te Tilburg en de kantonrechter te Zwolle gaan over deze vraag.

De genoemde kantonrechters hebben vastgesteld dat morbide obesitas een chronische ziekte is. In dat verband geldt de eerste twee jaar een opzegverbod voor de werkgever en kan een werkgever de werknemer in beginsel niet ontslaan. Ook de kantonrechter houdt hier in een ontbindingsprocedure rekening mee. In geval van een chronische ziekte is het op basis van de Wet geljke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte ook nog eens zo dat, al is de werknemer langer dan twee jaar ziek, een opzegverbod blijft gelden. Er moet dan dus een andere grond (bijvoorbeeld bedrijfseconomische of organisatorische redenen), losstaand van de ziekte, aanwezig zijn om tot een beëindiging van het dienstverband te komen.

In de zaak van de Kantonrechter Tilburg was er sprake van een werkneemster bij een huisartsenpost die al ruim vier jaar zeer vaak ziek was en ook als zij wel werkte door haar gezondheid niet zelfstandig haar werkzaamheden kon verrichten. Hier was dus sprake van een andere grond om tot een beëindiging van het dienstverband te komen: roostertechnische problemen.

Uit de zaak die speelde bij de kantonrechter te Zwolle had de werkgever ontbinding van de arbeidsovereenkomst gevraagd omdat de werknemer ten gevolge van zijn overgewicht zijn werk niet kon verrichte. Uit het oordeel van de kantonrechter volgt dat de werkgever ook moet aantonen zich voldoende te hebben ingespannen om de werknemer te helpen bij zijn ziekte. In deze zaak was de kantonrechter van mening, hoewel de werknemer vaak door de werkgever was aangesproken op het overgewicht, dat de werknemer toch onvoldoende en te laat was gewezen op zijn verantwoordelijkheid om iets aan zijn overwicht te doen. De werkgever had duidelijker moeten maken dat als de werknemer niet zou afvallen om zijn werk weer te kunnen doen, daar arbeidsrechtelijke consequenties aan verbonden zouden worden. De werkgever had de werknemer meer kansen moeten geven en eerst een loonsanctie moeten opleggen. Er kwam dus geen ontbinding.

Dus, let als werkgever op hoe je omgaat met werknemers met overgewicht. Als het overgewicht als een ziekte aangemerkt kan worden, wordt de werkgever geacht een bepaalde zorgplicht op zich te nemen.

Lees verder op www.mrkoller.nl